Arnold Schoenberg był austriackim kompozytorem, teoretykiem i pedagogiem, który radykalnie przekształcił język muzyki XX wieku, przesuwając symfoniczne i kameralne formy późnego romantyzmu w stronę atonalności i dodekafonii, tworząc nowy system organizacji dźwięku, w którym tradycyjne funkcje harmoniczne zostały zastąpione równorzędnością tonów. Jego utwory łączą dramatyczną intensywność z rygorem strukturalnym, a nagłe zmiany nastroju i ekstremalne kontrasty dynamiczne wyznaczają nowe granice ekspresji, stawiając wyzwanie zarówno wykonawcom, jak i słuchaczom.