Muzyka pop w XX wieku wykształciła się jako gatunek nastawiony na szeroką publiczność, łączący melodyjność, rytmiczną przystępność i łatwo zapadające w pamięć refreny. Charakteryzuje się prostą, przejrzystą strukturą utworów, silnym akcentem na wokal i chwytną harmonią, często czerpiąc inspiracje z rocka, soulu, funku czy muzyki elektronicznej. Pop eksperymentalny i alternatywny, pojawiający się w drugiej połowie XX wieku, wprowadzał nowe brzmienia, nietypowe aranżacje i łączenie gatunków, zachowując jednak charakterystyczną przystępność melodii i rytmu.